به گزارش صدای پتروشیمی، انتشار خبری مبنی بر ارسال نامه عذرخواهی شورای راهبردی انتخاب وزیر نفت به رئیسجمهور، مسعود پزشکیان، پرسشهای متعددی را در میان کارشناسان و فعالان صنعت نفت و پتروشیمی ایجاد کرده است.
اگر این خبر صحت داشته باشد، صرف یک عذرخواهی نمیتواند جایگزین پاسخگویی درباره یکی از مهمترین تصمیمات مدیریتی کشور در حوزه انرژی شود.
نخستین ابهام به زمانبندی این موضعگیری بازمیگردد؛چرا شورای راهبردی طی حدود دو سال گذشته، با وجود انتقادهای متعدد نسبت به عملکرد وزارت نفت، سکوت اختیار کرده بود و اکنون، همزمان با تشدید اختلافات میان وزیر نفت و مدیرعامل هلدینگ خلیج فارس،به این نتیجه رسیده که در انتخاب خود دچار اشتباه شده است؟ آیا این تغییر موضع حاصل یک ارزیابی کارشناسی است یا تحت تأثیر تحولات و اختلافات اخیر در صنعت نفت شکل گرفته است؟
ابهام دوم به فرآیند انتخاب وزیر نفت مربوط میشود؛گزارشها در ابتدای تشکیل دولت نشان میداد که وزیر فعلی نفت در میان گزینههای بررسیشده، بالاترین امتیاز را در ارزیابیهای اولیه کسب نکرده بود. اگر چنین بوده، چه عواملی باعث شد در نهایت به عنوان گزینه نهایی معرفی شود؟
آیا شاخصهای ارزیابی تغییر کرد یا ملاحظاتی خارج از فرآیند کارشناسی در این تصمیم اثرگذار بود؟ افکار عمومی و بدنه تخصصی صنعت نفت حق دارند از جزئیات این فرآیند مطلع شوند.
پرسش مهم دیگر این است که اگر شورای راهبردی امروز به این جمعبندی رسیده که انتخاب وزیر نفت اشتباه بوده، این نتیجه بر اساس چه مستندات و شاخصهایی حاصل شده است؟ آیا عملکرد وزارت نفت در حوزه تولید، سرمایهگذاری، توسعه میادین، دیپلماسی انرژی، مدیریت شرکتهای تابعه و صنایع پتروشیمی مورد ارزیابی قرار گرفته یا صرفاً اختلافات مدیریتی اخیر مبنای این تغییر موضع بوده است؟
همچنین مشخص نیست اعضای شورای راهبردی در طول این مدت چه میزان بر اجرای سیاستها و عملکرد مدیریتی وزارت نفت نظارت داشتهاند.
اگر نسبت به روند مدیریت وزارت نفت نقد یا هشدار جدی وجود داشته، چرا این موضوع در زمان مناسب به رئیسجمهور و افکار عمومی اعلام نشده است؟
موضوع مهم دیگر، تأثیر این تصمیم بر شرکتهای بزرگ صنعت انرژی، از جمله هلدینگ خلیج فارس، شرکت ملی صنایع پتروشیمی، شرکت ملی نفت ایران و سایر مجموعههای راهبردی است. آیا اختلافات اخیر میان مدیران ارشد این مجموعهها در تغییر نگاه شورای راهبردی نقش داشته یا این شورا صرفاً بر اساس عملکرد وزیر نفت به چنین نتیجهای رسیده است؟
در نهایت، شورای راهبردی انتخاب وزیر نفت باید بهصورت شفاف درباره فرآیند انتخاب، معیارهای ارزیابی، دلایل تغییر موضع و مسئولیت خود در قبال این تصمیم توضیح دهد. پذیرش خطا، اگرچه اقدامی قابل توجه است، اما در موضوعی با این سطح از اهمیت برای اقتصاد، امنیت انرژی و صنعت نفت و پتروشیمی کشور، بدون ارائه گزارش مستند و پاسخگویی شفاف، نمیتواند پایان ماجرا باشد؛ بلکه آغاز مرحلهای است که افکار عمومی و جامعه تخصصی صنعت نفت و پتروشیمی انتظار پاسخهای روشن و مستند را دارند.
دیدگاهتان را بنویسید
دیدگاه ها