محمد درویش در گفتگو با نقددولت در پاسخ به این پرسش که غذادهی به حیوانات شهری چه پیامدهایی برای زیست شهری دارد، با تأکید بر اینکه «بسیاری از این تبعات مستقیماً حیوانات را تحت تأثیر قرار میدهد»، اظهار داشت: حیوانات باید برای یافتن غذا تلاش کنند، اما غذادهی باعث میشود آنها از چرخه طبیعی خود فاصله بگیرند و توانایی مقابله با دشمنانشان را از دست بدهند. از سوی دیگر، اخیراً دامپزشکان از بروز بیماریهایی نظیر دیابت و کبد چرب در گربههای خیابانی خبر دادهاند.
وی همچنین اختلال در سیستم تولیدمثل حیوانات را از دیگر نتایج غذادهی به آنها دانست.
این فعال محیط زیست در ادامه با اشاره به حوادث حمله سگها به انسانها گفت: سگهای بیشمار زیادی به انسانها حمله میکنند که این اتفاق بهویژه در منطقه لواسان تهران بارها رخ داده است؛ مخصوصاً در دوران کرونا که حضور انسانها در سطح شهر کاهش یافت و حیوانات با کمبود غذا مواجه شدند.
درویش این موضوع را با مدیریت پسماند مرتبط دانست و افزود: اگر شهرداریها تفکیک زباله را از مبدأ انجام دهند و سطلهای زباله را از سطح شهر جمعآوری کنند، مدیریت این مسئله تسهیل خواهد شد.
وی همچنین درباره نحوه صحیح حمایت و ابراز علاقه به حیوانات اظهار داشت: مردم میتوانند از طریق کمک به کلینیکها و پناهگاهها برای انتقال حیوانات از حاشیه شهرها و انجام عملیات عقیمسازی، از تکثیر بیرویه آنها جلوگیری کنند.
درویش در ادامه درباره قوانین مربوط به غذا دادن به حیوانات در کشورهای توسعهیافته گفت: در آن کشورها حیوانات جمعآوری میشوند و مردم فرصت دارند آنها را به سرپرستی بگیرند. همچنین مدیریت پسماند به درستی انجام میشود؛ در حالی که در کشورهای کمتر توسعهیافته، وضعیت متفاوت است.
وی تأکید کرد: دولت باید برای اصلاح سامانه مدیریت پسماند تلاش کند و تعهدات خود در برنامه پنجساله چهارم را عملیاتی سازد. لندفیلها (محلهای دفن زباله) باید حذف شوند، تفکیک زباله انجام گیرد و مانع دسترسی حیاتوحش و سگها و گربههای رهاشده به زبالهها شود.
این پژوهشگر محیط زیست با اشاره به ضرورت سازوکارهای قانونی برای حیوانات افزود: قانون منع حیوانآزاری باید با دقت تصویب شود، هرچند سالهاست که این قانون در میان دولت، قوه قضاییه و مجلس معطل مانده است.
وی همچنین درباره نقش پویشهای مردمی و مشارکت سازمانهای مردمنهاد در آگاهسازی دوستداران حیوانات گفت: آگاهیبخشی به افرادی که از روی ناآگاهی تصور میکنند غذادهی کار درستی است، بسیار اثرگذار خواهد بود. از سوی دیگر، برخی افراد با سوءاستفاده از کمپینهای مختلف تحت عنوان حیواندوستی، سود میبرند که این خود مصداق حیوانآزاری است.
درویش در پایان درباره اثرات غذادهی در فصل تولیدمثل گفت: حیوانات در حیات وحش در فصل بارندگی متوجه میشوند که نباید تولیدمثل کنند، اما با غذادادن، پیام اشتباهی به آنها منتقل میشود که باعث تحریک آنها به زاد و ولد میشود. این مسئله میتواند منجر به افزایش جمعیت و در نهایت، مرگ دستهجمعی حیوانات یا افزایش بیرویه جمعیت حیات وحش شود.
دیدگاهتان را بنویسید
دیدگاه ها